Czołgi Rosji A.D. 2014

T-90A – najnowocześniejsze czołgi Rosji podczas parady na Placu Czerwonym w Moskwie

W okresie Zimnej Wojny Związek Radziecki posiadał ogromne potrzeby w zakresie czołgów podstawowych. Konieczne było zaopatrzenie w wozy nie tylko ogromnej Armii Czerwonej, ale także odbiorców eksportowych zarówno z jak i spoza Układu Warszawskiego. Potrzeby te nie mogły zostać zaspokojone przez jeden ośrodek produkcyjny. U kresu ZSRR Armia Czerwona posiadała trzy główne ośrodki zajmujące się produkcją czołgów: Fabrykę Maszyn Transportowych im. W. Małyszewa w Charkowie (po wojnie produkujący T-34 i T-54, a później zaawansowane czołgi rodziny T-64 i T-80DU), Fabrykę Maszyn Transportowych w Omsku (w czasach powojennych produkujący T-34, ale najbardziej znany z posiadania głównej linii produkcyjnej czołgów T-80 oraz pojazdy specjalne na podwoziach czołgowych) oraz Uralską Fabrykę Wagonów w Niżnym Tagilu (produkujące czołgi T-34, T-54, T-55, T-62, później T-72 i T-90). Każdy z wozów produkowany był w kilku do kilkunastu wersji (wliczając odmienne wyposażenie wersji eksportowych), przez co liczba wersji wozów rozrosła się do trudnej do ogarnięcia liczby.

Rozpad ZSRR spowodował znaczną redukcje sił zbrojnych, powszechne było łączenie jednostek wycofywanych z terenów, które znalazły się poza Rosją z jednostkami (często drugiego rzutu) stacjonującymi na jej terenach. Procesy te pozwoliły na wycofanie większości starszych (wyprodukowanych przed latami 80tymi) wozów. Nie oznacza to jednak, iż sytuacja z mnogością wersji wozów stała się prosta, wciąż w eksploatacji znajdowały się wozy, co najmniej kilkunastu wersji.

Obok wycofywania z powodów technicznych najstarszych wozów problemem stała się eksploatacja wozów wyprodukowanych w ośrodku Charkowskim, który z dnia na dzień znalazł się za granicą. Choć wiele elementów eksploatacyjnych mogła być dostarczana z ośrodków Rosyjskich, na Ukrainie znalazł się również produkcja dieslowskich silników (najdoskonalszych w całym ZSRR), które napędzały Charkowskie czołgi – T-64 (silnik 5TD) i T-80DU (silnik 6TD). Co ciekawe na Ukrainie kontynuowany był rozwój czołgów linii T-80DU – jako T-84, a silnik 6TD trafił mi. do chińsko-pakistańskich czołgów MBT-2000/Al-Chilad. T-64 (wozy z jednej strony kłopotliwe w obsłudze, z drugiej strony jednak bardziej zaawansowane od T-72) wycofano krótko po rozpadzie ZSRR. T-80DU służyły w Rosji do połowy lat 2000nych. Obecnie Fabryka Maszyn Transportowych im. W. Małyszewa w Charkowie, pomimo pewnych sukcesów eksportowych przeżywa poważne kłopoty finansowe, utraciła ona dużą część zdolności produkcyjnych a odbiorcy ich produktów (obok czołgów T-84 Opłot są to transportery opancerzone BTR-4) kwestionują ich, jakość.
(więcej…)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s