Deutsche Bundeswehr

Bundeswehrę czeka kolejna reorganizacja, zmiany obejmą wszystkie rodzaje sił zbrojnych. Spodziewać się można również kilku znaczących przesunięć środków bojowych pomiędzy nimi. Przyczyny reorganizacji nie są trudne do zidentyfikowania.

Po pierwsze jest to zmiana zadań Sił Zbrojnych, czyli widoczne w całym NATO przesuwanie się od przygotowań do wojny regularnej w Europejskim teatrze działań do zdolności długotrwałego utrzymywania kontyngentu wojskowego poza granicami kraju. Zgodnie z założeniami niemieckie siły zbrojne mają być w stanie do samodzielnego utrzymania poza granicami kraju dwóch kontyngentów wojskowych w łącznej sile 10 000 żołnierzy, do tej liczby nie są wliczane załogi okrętów operujących w ramach misji międzynarodowych. Pamiętać należy, iż pomimo politycznego umniejszania jego wartości (m. in. wprowadzenie ograniczeń w prowadzaniu działań) niemiecki kontyngent wojskowy w ramach sił ISAF należy do jednych z największych z wystawionych przez kraje europejskie.

Po drugie zmiany strukturalne często wymagane są wraz wprowadzaniem nowych wzorów uzbrojenia o innych parametrach taktyczno-technicznych niż uzbrojenie, które zastępują. Przykładem może tu być wprowadzanie samolotów wielozadaniowych Eurofighter, które zastępują dotychczas używane samoloty myśliwskie F-4 Phantom i uderzeniowe Tornado. Zmianę odzwierciedla tu nawet tak banalna rzecz jak zmiana nazewnictwa jednostek określanych obecnie, jako wielozadaniowe.

Po trzecie i chyba najważniejsze jest to kryzys gospodarczy, który dotyka system finansowy Unii Europejskiej. O ile, gospodarka niemiecka sama w sobie jest na tyle silna, że prawdopodobnie obyłoby się bez poważnych skutków dla sił zbrojnych, o tyle pamiętać należy, iż Niemcy są jednym z największych płatników netto w Unii Europejskiej oraz głównym krajem finansującym obecne problemy z płynnością finansową Grecji. Niemiecki szef MON, Karl-Theodor zu Guttenberg zapowiedział, że ministerstwo będzie w stanie zaoszczędzić w ciągu najbliższych lat wymagane przez kanclerz Angelę Merkel 8,3 mld Euro.

Struktura kompanii czołgów Leopard 2 według programu Wojsk Lądowych 2010 (Heer 2010)

Wielka redukcja

Niemiecka armia się zmienia, w 2011 odeszli już z armii ostatni żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową na starych zasadach (ostatnie wcielenie miało miejsce w marcu. W związku ze zniesieniem powszechnego poboru, oraz poszukiwaniem oszczędności Bundeswehra zredukowana zostanie o ponad 25% stanu osobowego – z 249 do 185 tyś. żołnierzy. Podkreślić należy, że obrońcy armii i tak odnieśli pewien sukces, ponieważ najbardziej śmiałe plany redukcyjne zakładały pozostawienie jedynie 165 tyś. żołnierzy. Ostatecznie jednak ministerstwu obrony udało się przekonać rząd, że liczba ta byłaby zbyt mała, w stosunku do potrzeb RFN. Od połowy 2011 odpowiednik służby zasadniczej (wypełniając tym samym konstytucyjny obowiązek) odbywać będą jedynie ochotnicy, którzy spędzą w koszarach nie więcej niż 23 miesiące – będzie ich 15 tyś. obok 170 tyś. żołnierzy zawodowych. Otrzymywać mają oni wynagrodzenie porównywalne z wynagrodzeniem zawodowych kolegów. Podobnie jak w Polsce formalnie pobór został zawieszony, a niezlikwidowany, tak, więc w wypadku drastycznej zmiany sytuacji geopolitycznej formalnie możliwe jest jego przywrócenie.

Podział żołnierzy pomiędzy rodzaje sił zbrojnych przedstawia się następująco: wojska lądowe (Heer): od 55 570 do 61 320 żołnierzy, siły powietrzne (Luftwaffe) od 22 550 do 23 000 żołnierzy, marynarka wojenna (Marine) od 13 050 do 13 850 żołnierzy. Ponadto 14 620 do 15 120 żołnierzy służyć ma w służbie medycznej oraz od 36 750 do 38 750 żołnierzy we wsparciu sił zbrojnych. Ostatnią grupę stanowią żołnierze niewliczani do liczebności rodzajów sił zbrojnych zajmujący się utrzymaniem infrastruktury, personelu, rozwiązań informatycznych oraz szkoleniem). Charakter ich obowiązków sprawia, iż nie mogą oni być wysłani na misje zagraniczne.

Redukcja będzie miała również duży wpływ na ilość jednostek wojskowych, całkowicie zamkniętych ma zostać 31 garnizonów, a wiele pozostałych zostanie w znacznym stopniu zredukowana. Chociaż obecnie aż 23% budżetu Bundeswehry przeznaczone jest na zakupy, to zdecydowana większość z tej kwoty powiązana jest z programami wieloletnimi (dla przykładu w 2012 aż 95% środków na zakupy jest już zakontraktowanych). Obecnie resort planuje renegocjować umowy wieloletnie by lepiej odpowiadały one potrzebą i możliwością. Plany pozyskania nowego uzbrojenia zostały przejrzane w celu dostosowania ich do potrzeb i możliwości resortu obrony. Przyspieszone zostanie wycofanie wielu starszych typów uzbrojenia, a część nowych wzorów uzbrojenia ostatecznie zostanie w mniejszej od planowanej liczbie (np. bwp Puma czy samoloty Eurofighter).

Pomimo iż redukcja stanu o 25% musi być bolesna nie prowadzi ona jednak do tworzenia fikcyjnych struktur. Liczebność garnizonów, jednostek sprzętu oraz żołnierzy ma odpowiadać możliwościom finansowym przeznaczonym na ich utrzymanie. Celem nadrzędnym jest utrzymanie jednostek w zdolności bojowej.

Wojska Lądowe

Liczba zamówionych bojowych wozów piechoty Puma zostanie zredukowana, konstrukcja zapewnia niezwykle wysoki poziom ochrony załogi i desantu
Kołowe transportery opancerzone Boxer mają stać się podstawa wyposażenia wojsk zmotoryzowanych oraz podstawowym nośnikiem zabudów specjalistycznych
Rozpoznawcze samochody opancerzone Fenek są podstawowym wyposażeniem rozpoznania, Niemcy uznali iż prosty pojazd skuteczniej wykona zadania niż wyposażone w więcej wyposażenia ale i łatwiejsze do wykrycia większe maszyny

Po reformie podstawowymi jednostkami liniowymi Heer będzie łącznie 19 rozwiniętych batalionów tzw. ogólnowojskowych, na tą liczbę składają się trzy bataliony strzelców (piechoty zmotoryzowanej), trzy bataliony strzelców górskich (piechoty górskiej), aż dziewięć batalionów grenadierów pancernych (piechoty zmechanizowanej) oraz z sześć batalionów czołgów (w tym dwa skadrowane). Wraz z jednostkami wsparcia (rozpoznania, saperów oraz zaopatrzenia) bataliony te zgrupowane zostaną w sześć brygad ogólnowojskowych, a te zaś w dwie dywizje. Przed reformą główną siłę stanowiło również 6 brygad jednak zgrupowanych w 3 dywizjach – dowództwo 13 Dywizji zmechanizowanej z Leipzig zostanie rozformowane. Każda z brygad podporządkowane będzie miała po dywizjonie saperów, zaopatrzenia i rozpoznania, każda dywizja zaś posiadać będzie rozwinięty batalion artylerii oraz skadrowane bataliony wsparcia (w obu) i saperów lub drugi batalion artylerii (wszystkie skadrowane). Każdy z batalionów artylerii składa się z 3 dywizjonów artylerii polowej wyposażonych w oparte konstrukcyjnie na podwoziu czołgu Leopard 2 armatohaubice samobieżne PzH 2000 (spodziewać się należy i podczas działań operacyjnych każdy z dywizjonów przyporządkowany zostanie jednej z brygad) oraz jeden dywizjon wyrzutni rakietowych M270 MLRS.

Uzupełnieniem sił regularnych jest dywizja szybkiego reagowania w składzie brygady spadochronowej (powietrzno-desantowej), jednostki specjalnej KSK (Kommando Spezialkräfte) oraz trzech pułków śmigłowców (dwa pułki średnich śmigłowców transportowych oraz pułk śmigłowców bojowych). Uwagę zwraca struktura brygady spadochronowej, na którą składają się dwa niezależne pułki. Jest to pochodna starej organizacji, kiedy to pułki były jeszcze brygadami, podobną reorganizację przechodzą siły specjalne (redukcja z dywizji do brygady).

Istotnym elementem niemieckich Wojsk Lądowych są również wydzielone elementy oddziałów o charakterze międzynarodowym. Należą do nich brygada Francusko-Niemiecka przeznaczona do działań w ramach zbrojnego ramienia Unii Europejskiej oraz ponadnarodowe dowództwa szczebla korpusu: Natowski Wielonarodowy Korpus Północno-Wschodni, Eurokorpus Unii Europejskiej oraz 1. Korpus Niemiecko-Holenderski. Zabezpieczeniem działań dowództw zajmują się jednostki jednostki w sile batalionu.

Wraz ze zmianą liczby żołnierzy oraz reformą struktur pójdzie również redukcja liczby eksploatowanych wozów bojowych (i tak już znacznie zredukowanych w latach 2007-2010 w ramach programu Heer 2010). Liczba czołgów Leopard 2 zredukowana zostanie z 350 do 225 egzemplarzy. Spodziewać się należy, iż pozostawiane zostaną jedynie wozy najnowszej wersji A6. Czołg Leopard 2 traktowany jest, jako perspektywiczny, planowana jest modernizacja wozów do wersji A7, lepiej przystosowanej do działań asymetrycznych. Z 410 do 350 zredukowana zostanie również liczba planowanych do zakupu bojowych wozów piechoty Puma, wozy te całkowicie zastąpią starsze bwp Marder.

Bez drastycznych cięć obejdzie się w obszarze kołowych transporterów opancerzonych, ciężkie kto Boxer zostaną zamówione w pierwotnie planowanej liczbie 272 egzemplarzy, uzupełniać je będzie 765 lżejszych kto Fuchs oraz 212 rozpoznawczych samochodów pancernych Fenek.

Generacyjna wymiana sprzętu zachodzi obecnie w lotnictwie wojsk lądowych używającym lekkich uzbrojonych śmigłowców Bo-105 (PAH-1) oraz transportowych UH-1 i CH-53. Mniejsze maszyny zostaną całkowicie wycofane, natomiast część CH-53 po remoncie oraz modernizacji trafi do Sił Powietrznych. Każdy z trzech pułków lotnictwa wojsk lądowych posiadać ma po 40 średnich śmigłowców wielozadaniowych NH-90 lub bojowych EC 665 Tiger (w Niemczech określany, jako PAH-2).

Jednostki odpowiadające za wyszkolenie żołnierzy podporządkowane są dowództwu szkolenia, które to podlega bezpośrednio pod dowództwo Wojsk Lądowych, są to Szkoły Oficerska i Podoficerska, Oenzetowskie Centrum Szkolenia, Centrum Symulacji, Centrum Szkolenia Bojowego, Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych oraz Centra Szkolenia powiązane z ośrodkami poligonowymi.

Siły Powietrzne

Wprowadzenie samolotu wielozadaniowego wymusza zmianę podejścia do wykorzystania samolotów
Program pozyskania samolotu Airbus A400M jest ściśle powiązany z programami pozyskania nowych wozów Wojsk Lądowych
Kokpit wiekowych już śmigłowców CH-53GA zmodernizowany został do poziomu najnowocześniejszych nowych śmigłowców
Przesunięcie w stronę misji widoczne jest nawet w systemach obrony powietrznej, system MANTIS C-RAM zapewniać ma ochronę baz Bundeswehry poza granicami kraju

Siły i środki Luftwaffe podzielone będą pomiędzy trzy główne dowództwa, każde z nich nadzoruje inny aspekt działań, są to: Centrum Operacji Powietrznych, Dowództwo Grup Zadaniowych oraz Dowództwo Wsparcia i Szkolenia. W odróżnieniu od Wojsk Lądowych gdzie pomimo zmian nowa struktura jest logiczną kontynuacją struktury sprzed reformy Luftwaffe została całkowicie przemodelowana, zlikwidowane zostały m. in. dowództwa dywizji powietrznych (Luftwaffendivision).

Centrum Operacji Powietrznych odpowiada za kontrolę przestrzeni powietrznej oraz planowanie i kontrola operacji powietrznych. Dodatkowym zadaniem centrum jest zabezpieczenie obecności komponentu niemieckiego w przedsięwzięciach międzynarodowych takich jak Europejskie Dowództwo Lotnictwa Transportowego (EATC), natowskie systemy wczesnego ostrzegania (AWACS) oraz rozpoznania sytuacji naziemnej (AGS) oraz oficerowieLuftwaffe przy NATO oraz Unii Europejskiej.

Wszystkie elementy bojowe Luftwaffe podlegać będą pod Dowództwo Sił Zadaniowych, zastąpi ono stare Dywizje Powietrzne. Siły i środki podlegające dowództwu podzielić można na komponent powietrzny i naziemny. Do pierwszego należeć będą trzy skrzydła lotnictwa wielozadaniowego oraz skrzydło lotnictwa myśliwsko-bombowego wyposażone w samoloty bojowe Eurofighter i Tornado. W związku ze zmianą zapotrzebowania zakupy samolotów Eurofighter zostaną ograniczone z 177 sztuk do 140, natomiast liczba aktywnych Panavia Tornado spadnie drastycznie, bo z poziomu 185 sztuk do tylko 85 samolotów.

Uzupełnieniem głównego komponentu bojowego będzie skrzydło lotnictwa rozpoznawczego, skrzydło lotnictwa transportowego oraz skrzydło ciężkich śmigłowców transportowych.

Skrzydło rozpoznawcze obecnie używa specjalnych wersji samolotu Tornado przystosowanych do wykonywania zadań rozpoznania i walki radioelektronicznej, jednak docelowo na jej wyposażeniu znajdą się zestawy bsr EuroHawk, czyli niemieckiej wersji amerykańskiego RQ-4 Global Hawk. W USA samolot ten zastąpił legendarne Lockheed U-2. Niemieckie samoloty odróżniać się będą instalacją całkowicie lokalnego wyposażenia przeznaczonego do działań SIGINT. W odróżnieniu od większości systemów EuroHawka nie dotknęły cięcia i zamówienie na 5 zestawów zostanie wykonane w całości. Planowanym uzupełnieniem większej platformy ma stać się taktyczny system SAATEG(liczba planowanych do pozyskania zestawów spadła z 22 do 16). System ten zastąpić ma obecnie dzierżawione w ramach pilnej potrzeby operacyjnej związanej z obecnością w Afganistanie systemy IAI Heron.

Na prawie całkowitą wymianę floty oczekuje również skrzydło lotnictwa transportowego, eksploatacja obecnie używanych samolotów C-160 Transall sprawia coraz większe problemy, trudno się jednak dziwić zważywszy na wiek samolotów (niemieckie Transalle wyprodukowane zostały w latach 1967-72). Przyczyną problemów są opóźnia w programie transportowego Airbusa A400M. Uzupełnieniem samolotów o typowo wojskowym charakterze są maszyny o rodowodzie cywilnym takie jak skonfigurowane, jako uniwersalne samoloty transportowo-tankujące Airbusy A310, czy przeznaczone do przewozu najważniejszych osób Airbusy A340 (zastąpiły one starsze A310). Oszczędności zmusiły do redukcji ilości zarówno Transalli (z 80 do 60 samolotów) jak i ich następców, czyli A400M (z planowanych 60 do 40).

Zupełną nowością w Luftwaffe jest Skrzydło ciężkich śmigłowców transportowych (autor stosuje tu polską systematykę, w Niemczech śmigłowiec NH-90 określany jest, jako lekki, a CH-53, jako średni). W związku z przyjęciem na uzbrojenie lotnictwa wojsk lądowych śmigłowców NH-90 (znacznie lepiej odpowiadających ich potrzebom) śmigłowce CH-53 przesunięte zostały do sił powietrznych. Czterdzieści śmigłowców, które pozostaną w służbie przechodzi obecnie remont połączony z modernizacją do standardu określanego, jako CH-53GA. W ramach prac przeprowadzanych w niemieckich zakładach Eurocoptera śmigłowce otrzymają całkowicie nowy system sterowania, wyposażenie kokpitu (zbliżone do użytego w NH-90) oraz nowy system samoobrony z czujnikami ostrzegającymi zarówno o odpromieniowaniu wiązką radarową jak i laserową.

Uzupełnieniem jednostek lotniczych są mi. Centrum walki radioelektronicznej, jednostki zabezpieczenia technicznego oraz jednostki szkolne (w tym jednostki we Włoszech oraz w USA w rejonach gdzie większa liczba dni lotnych ułatwia szkolenie).

Równie ważny, choć może mniej imponujący jest komponent naziemny Luftwaffe. Jego podstawą są dwa pułki radiotechniczne (w miejsce trzech) oraz pułk obrony powietrznej (w miejsce dwu). Reformę uznać należy za szczególnie dotkliwą dla jednostek obrony przeciwlotniczej, po pierwsze liczba bojowych baterii systemu Patriot zredukowana zostanie o połowę (wraz z szkolnymi z 29 baterii do 14). Po drugie, po porozumieniu uczestników programu (USA, Niemcy i Włochy) skasowany został program rozwoju programu planowanego następcy systemu Patriot – systemu MEADS. Obecnie system Patriot jest kluczowym elementem niemieckiej obrony powietrznej, uzupełniany jest systemami bliskiego zasięgu MANTIS C-RAM i oraz Stinger (te ostatnie m. in. na podwoziu tankietki Wiesel 2 Ozelot).

Ostatnim elementem jest Dowództwo wsparcia i szkolenia, któremu podlegają zarówno szkoły (oficerska, podoficerska i techniczna), placówki naukowe oraz centra szkolenia jak i elementy logistyki, wsparcia eksploatacji statków powietrznych i wyposażenia naziemnego.

Marynarka wojenna

F221 Hessen, fregata typu F124, pomimo klasyfikacji jako fregata okręty tego typu bardziej odpowiadają możliwościami niszczycielom
F208 Niedersachsen, druga fregata typu F122, wszystkie okręty tego typu mają zostać wycofane w najbliższym czasie, zastąpią je prawie dwukrotnie większe fregaty F125
Rozwój możliwości bojowych może opierać się nie tylko na sprzęcie fabrycznie nowym, przykładem są przejęte przez Marynarkę Wojenną samoloty P-3 Orion, instalacja nowoczesnego wyposażenia sprawia iż istotnie zwiększają jej możliwości bojowe

Jednostki nawodne i podwodne Maine pozostaną w obrębie dwu Flotylli. Interesujące jest, iż każda z nich wyposażona jest w jednostki innego typu a przez to poosiada zupełnie inny charakter.

1. Flotylla (z dowództwem w Kiloni) ma zdecydowanie bardziej lokalny charakter, w jej skład wchodzą dywizjony niszczycieli min, dywizjon korwet K130 Braunschweig, dywizjon okrętów podwodnych U212, dywizjon okrętów wsparcia logistycznego (ich zakup jest obecnie planowany), jednostki pomocnicze, jednostka płetwonurków bojowych oraz batalion piechoty morskiej. Wycofane mają zostać wszystkie okręty podwodne U206.

Wyposażenie 2. Flotylli (z dowództwem w Wilhelmshaven) jest odmienne, grupuje ona jednostki o większej dzielności morskiej, które bardziej powiązać można z żeglowaniem na błękitnych wodach. Podstawę flotylli stanowią dwa dywizjony fregat, (choć część okrętów śmiało można by sklasyfikować, jako niszczyciele). Planowane do pozostawienia w linii są wszystkie jednostki typów F123 Brandenburg (4 okręty), F124 Sachsen (3 okręty) oraz planowane cztery jednostki typu F125. Wycofane mają zostać wszystkie okręty typu F122 Bremen, w sumie 8 jednostek. Następuje tu zmiana planów, ponieważ przed wdrożeniem planu oszczędności wycofane miały zostać jedynie 4 najstarsze okręty tego typu (ich bezpośrednimi następcami są 4 jednostki typu F125), trudno jednak traktować tą decyzję, jako znaczne osłabienie dla Marynarki Wojennej. Okręty typu F125 posiadać będą prawie dwukrotnie większą wyporność w porównaniu do F122, które zastępują (7200 ton do 3680 ton) a co za tym idzie nieporównanie większe możliwości bojowe. Uzupełnieniem jednostek bojowych są 3 okręty transportowe zgrupowane w oddzielnym dywizjonie oraz jednostki pomocnicze.

Uzupełnieniem sił nawodnych jest lotnictwo morskie, dzielące się na samoloty i śmigłowce. Jedynymi samolotami niemieckiej marynarki Wojennej jest obecnie osiem samolotów P-3C Orion. Są to byłe maszyny Holenderskie (zamówione w 1978 roku), wycofane ze służby w tym kraju w wyniku postępujących cięć budżetowych. Samoloty zostały sprzedane do Niemiec, dostawy maiły miejsce w latach 2005 i 2006. Ciekawe jest, iż nawet w Niemczech czasem konieczne jest wdrożenie używanego sprzętu o dość znacznym już wieku.

Niezbędnym wyposażeniem sił nawodnych są również śmigłowce, Marine eksploatuje obecnie maszyny dwu typów – śmigłowce Sea Lynx oraz Sea King (odpowiednio 22 i 21 egzemplarzy). Mniejsze Sea Lynxy są podstawowym śmigłowcem pokładowym, mogą być bazowane na większości większych jednostek nawodnych. Duże Sea Kingi operują w większości z baz lądowych, choć niektóre jednostki posiadają możliwość ich przyjęcia, (ale nie bazowania). Oba typy śmigłowców są obecnie już przestarzałe i planowane jest ich zastąpienie 30 sztukami nowego średniego śmigłowca. Jako oczywisty wybór traktowany był tu śmigłowiec NH-90 w wersji NFH (NATO Frigate Helicopter) jednak ostatnio pojawiają się głosy, iż wymagania Marynarki Wojennej lepiej może spełniać Sikorsky S-92.

Oprócz flotylli okrętów i lotnictwa pod dowództwo Marynarki Wojennej podlegają Siły wsparcia operacyjnego obejmujące punkt obserwacji i naprowadzania, wsparcie dowodzenia oraz jednostki szkolne i poligony morskie; szkolnictwo obejmujące szkoły oficerską, podoficerską i techniczną oraz instytut medycyny morskiej.

Wojskowa Służba Zdrowia

Istotnym Elementem Bundeswehry pozostaje wojskowa służba zdrowia, odpowiedzialna za świadczenie usług medycznych na rzecz żołnierzy Bundeswehry w kraju i poza jego granicami. Główne jej elementy to 3 dowództwa szczebla dywizji: Dowództwo Regionalnych Placówek medycznych, podlega mu m. in aż 105 wojskowych centrów medycznych, Dowództwo wsparcia służb medycznych zajmujące się szkoleniem służb ratunkowych i medycznych oraz Wojskowe szkolnictwo medyczne gdzie szkolona jest kadra medyczna oraz prowadzone są badania nad rozwojem medycyny wojskowej. Ponad to bezpośrednio pod dowództwo wojskowej służby zdrowia podlega pięć szpitali wojskowych oraz dwa instytuty medycyny wojskowej.

Wsparcie Sił Zbrojnych

Nieformalnym czwartym rodzajem sil zbrojnych Budneswehry są Siły Wsparcia (odpowiednik polskiego Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych). Siły podległe dowództwu Wsparcia Sił Zbrojnych podzielić można na trzy zasadnicze grupy. Pierwsza to jednostki wojskowe nie podległe pozostałym rodzajom sił zbrojnych odpowiedzialna za zadania takie jak logistyka, wsparcie dowodzenia oraz rozpoznanie strategiczne. Drugą grupę stanowią siły o charakterze terytorialnym – m. in. przeznaczone do walki ze skutkami broni masowego rażenia (ABC), odpowiedzialne za utrzymanie infrastruktury wojskowej, zajmujące się współpraca cywilno-wojskową (CIMIC) oraz eksploatacją systemów informatycznych. Ostatnim istotnym elementem jest Biuro Sił Zbornych zajmujące się zajmujące się i administracją wojskową.

Bundeswehra w XXI wieku

Jak wspomniano na początku jest to kolejna reforma niemieckich sił zbrojnych. Siły te są powoli redukowane w zasadzie bez przerwy od czasu połącznia obu państw niemieckich i uporządkowania sytuacji po tym procesie. Podkreślić należy jednak, iż wszelkie działania przeprowadzane były w sposób przemyślany, unikano nadprodukcji zamawianego uzbrojenia, które w niektórych krajach (np. Szwecji czy Czechach) musiało nawet zostać zmagazynowane w zasadzie zaraz po wyprodukowaniu. Struktury optymalizowane są w celu najlepszego sprostania najbardziej prawdopodobnym zagrożeniom. Widoczna jest tendencja przesuwania środka ciężkości z obrony granic na misje ekspedycyjne. Pomimo politycznych ograniczeń w podejmowaniu działań ofensywnych zaangażowanie Bundeswehry w misje ISAF należy uznać za znaczne. Rozwój możliwości prowadzenia działań poza granicami kraju nie powoduje jednak degradacji zdolności obronnych, w błędzie będzie ten, kto zlekceważy potencjał obronny Republiki Federalnej Niemiec.

Wyposażenie sił zbrojnych jest swoistą mieszanką systemów zupełnie nowych (jak bwp Puma czy wsb Eurofighter) systemów modernizowanych, czasem nawet pomimo bardzo zaawansowanego wieku (jak śmigłowce CH-53) czy nawet wzorów uzbrojenia pozyskiwanych, jako używane (samoloty P-3 Orion). Niemcy w sposób przemyślany starają się znaleźć najlepsze środki w celu zaspokojenia potrzeb. Głównymi dostawcami uzbrojenia są przedsiębiorstwa krajowe, czy może raczej krajowe odziały europejskich (głownie niemiecko-francuskich) koncernów. Trudno jednak doszukiwać się w polityce Niemieckiego Ministerstwa Obrony Narodowej uprzedzeń, jeśli potrzebne rozwiązanie dostępne jest za granicą – sięgają po nie bez wąchania. W przemyślany sposób realizowana jest również redukcja parku sprzętowego, wycofywany sprzęt często ferowany jest na korzystnych zasadach sojusznikom, by nawet po wycofaniu działał on na korzyć bezpieczeństwa państwa.

Prezentowane struktury wejdą w życie w roku 2012, nie oznacza to oczywiście końca przemian. W dłuższej perspektywie spodziewać się można kolejnych redukcji. W wojskach lądowych będzie to przede wszystkim stopniowa likwidacja obecnie skadrowanych jednostek czołgów i artylerii (mało użytecznych w działaniach ekspedycyjnych), w siłach powietrznych kwestią czasu jest wycofanie samolotów Tornado, które całkowicie zostaną zastąpione przez Eurofightery i EuroHawki. W marynarce wojennej redukcję stanów osobowych napędza wprowadzanie coraz to nowocześniejszych okrętów, które wymagają mniej licznych załóg a także widoczna jest redukcja ilości okrętów (np. brak następców dla okrętów podwodnych U206). Postępujący rozwój technologiczny środków bojowych (wprowadzania samolotów bezzałogowych, redukowanie załóg okrętów bojowych) sprawia iż redukcje ilości żołnierzy są mniej dotkliwe. W rodzajach sił zbrojnych gdzie nie da się człowieka zastąpić (piechota) dba się o możliwie najlepszą ochronę życia żołnierza (bwp Puma i kto Boxer oferują najwyższe parametry ochrony załogi i desantu w swoich kategoriach), pamiętać należy iż utrata życia przez żołnierzy służących na misjach międzynarodowych nie jest akceptowana przez współczesne społeczeństwa.

Autorem artykułu jest Paweł K. Malicki. Jest to autorska wersja artykułu pierwotnie opublikowanego w magazynie Raport-wto 02/2012.

Autor: Paweł K. Malicki.

One comment

  1. Bardzo ciekawy artykuł, brakuje tego typu analiz w prasie dostępnej dla ludzi, którzy interesują się szeroko pojętą polityką, ale nie tylko. Ekspertem nie jestem, więc nad merytoryczną stroną się nie wypowiadam. Pozdrawiam!

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s